طبع دانا می خورد خون از نشاط غافلان

نسبت مرهم قوی افتاده اینجا با نمک

بی تغافل ایمن از آفات نتوان زبستن

دیده باز است زخم و صورت دنیا نمک

خنده موج است بیدل بر دل دریا نمک