جبریان محفل تقدیر پر بیچاره اند

رشته سست افتد اگر باشدکجی در ساز دوک

کی رسد یارب به داد ما یقین نیستی

صرف شد عمر طلب در انتظارکاش و بوک

با قضا بیدل چه سازد دست و پای لنگ و لوک