به قدر شوخی تدبیر خجلتست اینجا

کشیده ایم دلی درکمند گیسوی چنگ

کدام سنگ درین وادی از شرر خالیست

شتابهاست به خون خفته فریب درنگ

عصا مباد شود دستگاه کوشش لنگ

بهار حیرتم از عالم تقدس اوست

به گلشنی که منم رنگ هم ندارد رنگ