خانه آیینه تمثال نفسها کرده تنگ

هر قدر مینا به سنگ آید درین ناموسگاه

خجلت از روی پری شسته ست رنگ

دل فضایی داشت پیش از دستگاه ما و من

از حدیث کینه جو ایمن نباید زیستن

هرکجا دم می زند دود دگر دارد تفنگ

از مدارای فلک ممکن مدان آرام خلق