سواد الفت این دشت عبرت اندوز است

بجز خیال حدوث و قدم ندارد بنگ

درین چمن همه با جیب خویش ساخته ایم

کسی ندید که گل دامن که داشت به چنگ

نگاهی آب ده از سرمه دان داغ پلنگ

در آرزوی شکستی که چشم بد مرساد

درین ستمکده ما هم رسیده ایم به رنگ