صفا ودیعت نازبست در طبیعت رنگ

در آرزوی شکستی که چشم بد مرساد

درین ستمکده ما هم رسیده ایم به رنگ

خیال اینهمه داغ غرور غفلت ماست

به قلزمی که فتد سایه بناگوشت

گهر به رشته کشد خارهای پشت نهنگ

چه آفتی تو که نقاش فتنه نگهت