شیشه ای نیست که قلقل نرساند به ترنگ

آگهی گر نبود وحشت ازین دشت کراست

آهو از چشم خود است آینه داغ پلنگ

غره عیش مباشید که در محفل دهر

عشق اگر رنگ شکست دل ما پردازد

موی چینی شکند خامه تصویر فرنگ

فکر تنهایی ام از بس به تامل پیچید