فکر تنهایی ام از بس به تامل پیچید

شیشه ای نیست که قلقل نرساند به ترنگ

عشق اگر رنگ شکست دل ما پردازد

موی چینی شکند خامه تصویر فرنگ

زانو از موی سرم آینه گم کرد به زنگ

بی تو از هستی من گر همه تمثال دمد

آب آیینه ز جوهر کند ایجاد نهنگ