کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 117

مگر کاو گشاید لب پندمند

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 114

    بباید فرستاد و دادن پیام

    #
  2. 115

    که گر سر به گل داری اکنون مشوی

    #
  3. 116

    یکی تیز کن مغز و بنمای روی

    #
  4. 117

    مگر کاو گشاید لب پندمند

    انتخاب‌شده
  5. 118

    سخن بر دل شهریار بلند

    #
  6. 119

    بگوید که این اهرمن داد یاد

    #
  7. 120

    در دیو هرگز نباید گشاد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «بخش ۱ - درخت برومند چون شد بلند...» است.