کمان همین نفسی می کشد به زورخدنگ

به اعتبار اگر وارسی نمی ارزد

گشاده رویی گوهر به خجلت دل تنگ

به ذوق کینه ستم پیشه زندگی دارد

به قدر عجز ازین دامگاهت آزادیست

که دل شکاف قفس دارد از شکستن رنگ

جز این که کلفت بیجا کشد چه سازد کس