همت از مینا طلب درکوه بسیار است سنگ

صدر استغنای یار آماده تعظیم ماست

یک قدم گر بگذرپم از چوب دربانان ننگ

دهر بی باک ست اما قابل بیداد کیست

فضل اگر رهبر بود اوهام انوار هداست

ابر رحمت خضر می رویاند از صحرای بنگ

تا اثر چون ناله از صید اجابت نگذرد