دل اگر می داشت وسعت بود بی تقصیر جنگ

گر نمی خوردیم بر هم وقر ما خفت نداشت

کرد بیرون ناله را از خانه زنجیر جنگ

تنگی این کوچه ها پهلو خراش آماده کرد

تشنه کام یاس مردیم از تک و تاز نفاق

آخر از خون مروت کرد ما را سیر جنگ

خنده دارد بر بساط زود رنجیهای ما