هوس هزارگل و لاله گو بهم ساید

چو شمع خار به پاگر شکسته دارد رنگ

نه گل شناسم و نی غنچه این قدر دانم

که جلوه تو به دلهای خسته دارد رنگ

کفت همان ز حنای نبسته دارد رنگ

برون نرفته زخود سیر خود چه امکانست

شرار در گره رنگ جسته دارد رنگ