سختی ایام در خورد قبول طبع کیست

گرهمه چون آسیا ریزند دندانش ز سنگ

اعتباراست اینکه ما را دشمن ما می کند.

سنگ اگر مینا نگردد نیست نقصانش ز سنگ

چون فلاخن رد کند هر کس برد نانش ز سنگ

حسن کز جوش نزاکت یک قلم رنگست و بس

بوالفضولی چند می خواهند پیمانش ز سنگ