یک شرر بیطاقتی هر جا پر افشاند ز دل

بوالفضولی چند می خواهند پیمانش ز سنگ

سر به رسوایی کشد ناچار چون نقش نگین

گر همه مجنون ما باشدگریبانش ز سنگ

نیست ممکن گر ببندی راه جولانش ز سنگ

مزرع دیوانه ما بسکه آفت پرور است

آبیارش موج زنجیر است و بارانش ز سنگ