نیست آسان ره به کهسار ملامت بردنت

نیست ممکن گر ببندی راه جولانش ز سنگ

مزرع دیوانه ما بسکه آفت پرور است

آبیارش موج زنجیر است و بارانش ز سنگ

دانه می چینند همچون کبک ، مرغانش ز سنگ

تا ز غفلت نشکنی دل گوشه گیر جیب توست

شیشه را در سنگ می دارند پنهانش ز سنگ