غافل نروی در خم آن طره و کاکل

در عشق جنون خیز پرافشانی کاهی ست

گر کوه شود پای به دامان تغافل

هرحلقه ازین سلسله صد فتنه جنون است

از طینت امواج تردد نتوان برد

تا هست نفس فکر محالیست توکل

هم نسبتی عجز تظلمکده ماست