مشکل که تپیدن نگشاید رگ سنبل

کیفیت لعل تو ز بس نشئه گداز است

در چشم حباب آینه دارد قدح مل

زان نیش که از اشک خم زلف تو دارد

دلهای خراب انجمن جلوه یارند

خورشید به ویرانه دهد عرض تجمل

ما قمری آن سرو گلستان خرامیم