گامی از خود رفته ام وقتی به یاد گیسویی

ای سحر زین یکدودم چندانکه می خواهی ببال

انتخاب نسخه جمعیت هستی است فقر

عاشق بخت سیه می باشد این جا خال خال

نقش چینم تا کنون بو می کنم ناف غزال

از عدم هستی و از هستی عدم گل می کند

بالها در بیضه دارد بیضه ها در زبر بال