تب این کوه بجز سنگ ندارد تبخال

دعوی عشق و هوس عام فتاده ست اینجا

عالم ازکام و زبان عرصه کوس است و دوال

دل سخت آینه آتش کبر و حسد است

سعی مشاطه غم زشتی ایجاد نخورد

زنگی از داغ جبین سوخت به آرایش خال

خاکساریست بهاری که چمنها دارد