انفعال من وتو با دل روشن چه کند

زنگی از داغ جبین سوخت به آرایش خال

خاکساریست بهاری که چمنها دارد

ای نهال ادب از ربشه مکن قطع وصال

عرق شخص زآیینه نریزد تمثال

عالمست این به غرور تو که می پردازد

بوالهوس یک دوسه روزی به خیالات ببال