ناتوانی چقدر جوهر قدرت دارد

در بغل آینه نگذاشته ام همچو هلال

سقف کوتاه فلک معرض رعنایی نیست

از خمیدن علم افراشته ام همچو هلال

آسمان بر مژه برداشته ام همچو هلال

بیدل از هستی من پا به رکاب است نمو

شام را هم سحر انگاشته ام همچو هلال