ز هستی باخت امید صفا دل

به امید پری مینا پرستیم

ز شوقت کرد بر ما نازها دل

نفس آیینه را زنگار یاس است

به رنگ لاله نقد دیگرم نیست

مگر از داغ خواهد خونبها دل

تپش گم کرده اشکی ناتوان چشم