از تکلف هر چه می پوشیم عریانست دل

با همه آزادی از الفت گریبان می دریم

درکجا نالد نفس زین غم که زندانست دل

حسن می آید برون تا حشر در رنگ نقاب

مفت موهومی شمر بیدل طفیل زیستن

در خیال آباد خود روزی دو مهمانست دل