ناله واری گل کند کاش از چکیدنهای اشک

تا به لب صد نردبان می بندد آهنگش ز دل

دقتی دارد خرام کاروان زندگی

چون نفس باید شمردن گام و فرسنگش ز دل

می زنم این شیشه هم عمریست بر سنگش ز دل

طینت آیینه و خاصیت زاهد یکی است

تاکجاها صافی ظاهر برد زنگش ز دل