خون دو جهان ریخت به دامان تغافل

تا چشم تو شد ساغر دوران تغافل

بر زخم که خواهی نمک افشاند که امروز

گل کرده تبسم ز نمکدان تغافل

آنجا که تماشای تو منظور نظرهاست