نشکست چرا ساغر پیمان تغافل

امید به راه تو زمینگیر خیالیست

شاید نگهی واکشد از شان تغافل

چشم تو به این مستی و پیمان شکنیها

فردا که به قاتل گرود خون شهیدان

دست من خون گشته و دامان تغافل

صد صبح نمک بر جگر خسته ما بست