گوهر دو جهان تشنه لب یاس بمیرد

وارسته نگاهیست به زندان تغافل

یارب به چه نیرنگ چنین کرده خرابم

شوخی که ندارد ز من امکان تغافل

ای جان تغافل مشکن شان تغافل

برطرف بناگوش تو صف می کشد امروز

گردی عجب از دامن میدان تغافل