ای بیخبران غره اقبال مباشید

در شیشه هر رنگ شکسته ست صدا گل

شبنم صفت از عجز نظر هیچ نچیدیم

غیر از عرقی چند درین باغ حیا گل

از خاک چه مقدار کشد سر به هوا گل

نعل همه در آتش تحصیل نشاط است

دریاب که از رنگ چه دارد ته پا گل