بر لب زاهدکند خمیازه تا محراب گل

بسکه خوبان از جمالت غرق خجلت مرده اند

در چمن مشکل اگر آید به روی آب گل

از صلای ساغر چشم فرنگی مشربت

نوبهاری هست مفت عشرت ای سوداییان

رشته ساز جنون را می شود مضراب گل

مست خاک ما کمینگاه بهار حیرتست