می کند جای نگه چون برگ از اشجارگل

یک نگه نظاره ات سر جوش صد میخانه می

یک تبسم کردنت آغوش صد گلزار گل

درگلستانی که بوی وعده دیدار توست

اینقدر در پرده رنگ حنا شوخی کجاست

می زند جوش ازکف پایت به این هنجارگل

تا به کی پوشد تغافل بر سراپایت نقاب