می کند یک دم زدن صدرنگ در کهسار گل

با چنین شوخی نشیند تا به کی بیکار گل

رخصت نازی که گردد گرد آن دستار گل

ناله ما را، ز تمکینت بهای دیگر است

اینقدر توفان نوای حسرت گلزار کیست

کز شکست رنگ می بالد به صد منقار گل

درگلستانی که مخمور خیالت خفته ایم