ساغر بی باده یعنی بی جمال یار گل

ای شرر در سنگ رنگ آرزو گردانده گیر

چشم واکردن نمی ارزد به این مقدار گل

در بهارم داغ کرد آخر به چندین رنگ یاس

برنفس بسته ست فرصت محمل فیض سحر

ناله شو ای رنگ تا چشمی کند بیدار گل

رشته شمع است مژگانم که گوهرهای اشک