تا کی ام دزدیده باشد رخنه دیوار گل

در گلستانی که شرم آیینه دار ناز اوست

محو شبنم می شود از شوخی اظهارگل

باغبان ! از دورگردان چمن غافل مباش

از خموشی پرده دار شوخی حسن است عشق

می کند بلبل نهان در غنچه منقار گل

تا نفس باقیست باید خصم راحت بود و بس