با تبسم آشنا گر سازد آن گلفام فم

کور شد چشمش ز سوزن کاری دست قضا

پیش از آن کز نرگس شوخت زند بادام دم

از خجالت در لب گل خنده شبنم می شود

مژده ای لب تشنگان دشت بی آب جنون

گریه ای دارم که خواهد شد درین ایام یم

بسکه فرصتها پر افشان هوای وحشت است