شاه غازی خسرو گیتی ستان

چون تمام افروخت بادش دردمید

بی تکلف هر که دل بر وی نهاد

چون بدیدی خصم خود می پرورید

آنکه از شمشیر او خون می چکید

گه به یک حمله سپاهی می شکست

گه به هویی قلبگاهی می درید