تا تو آغوشی گشایی وصل می گردد پیام

عیش دنیا شور بازیگاه شیطانست و بس

چند باید بود محو انفعال از احتلام

فرصت نیرنگ هستی پر تنک سرمایه است

بس که دارد گریه بر نومیدی نخجیر من

جای تخم اشک می ریزد گره از چشم دام

سوختم از برق نیرنگ برهمن زاده ای