ز امتیاز فنا و بقا نمی دانم

ز بس چو آرزوی خود شکسته بال توام

بس است حلقه گوشم خم سجود نیاز

اگر به چرخ برآیم همان هلال توام

جز اینکه ذره خورشید بی زوال توام

زمانه گر نشناسد مرا به این شادم

که من هم آینه حسن بی مثال توام