هیچکس آواره گرد وادی همت مباد

انجمن پرداز خالی کردن جای توام

خانمان پرداز الفت را چه هستی کو عدم

هر کجا مژگان گشایم گرد صحرای توام

مطلب نایاب خویشم بسکه جویای توام

نقد موهوم حباب آنگه به بازار محیط

زبن بضاعت آب سازد کاش سودای توام