خواه درد آرم به شوخی خواه صاف آیم به جوش

مطلب نایاب خویشم بسکه جویای توام

نقد موهوم حباب آنگه به بازار محیط

زبن بضاعت آب سازد کاش سودای توام

همچو می از قلقل آهنگان مینای توام

کیست گردد مانع مطلق عنانیهای من

موج بی پروای توفان خیز دریای توام