همچو می از قلقل آهنگان مینای توام

نقد موهوم حباب آنگه به بازار محیط

زبن بضاعت آب سازد کاش سودای توام

خواه درد آرم به شوخی خواه صاف آیم به جوش

کیست گردد مانع مطلق عنانیهای من

موج بی پروای توفان خیز دریای توام

سجده ها دارم به ناز هستی موهوم خویش