موج گهر خمار تپیدن نمی کشد

من هم به سعی آبله دامن شکسته ام

افسون الفت دل جمعم مآثر است

چون بوی گل به غنچه توان بست دسته ام

برخاسته ست دل ز غبار نشسته ام

وضع سحر مطالعه عبرت ست و بس

عالم بهار دارد و من سینه خسته ام