یاد شوخیهای نازت دارد ایجاد بهار

خفته ام بر خاک اگر بار توکل بسته ام

از هجوم ناتوانیها به رنگ آبله

تا ز روی قطره آبی بگذرم پل بسته ام

محو دستار توام گل بر سرگل بسته ام

گردش رنگ از شرارم شعله جواله ریخت

نقش جامی دیگر از دور و تسلسل بسته ام