از رگ یک برگ گل، صد دسته سنبل بسته ام

گردش رنگ از شرارم شعله جواله ریخت

نقش جامی دیگر از دور و تسلسل بسته ام

خط او شیرازه آشفتگی های من است

در خیال گردش چشمی که مستی محو اوست

رفته ام جایی که رنگ ساغر مل بسته ام

می دهم خود را به یادش تا فراموشم کند