روز و شب خون می خورم در پرده بیطاقتی

تا سراغ رنگ می پرسم چمن گم کرده ام

می شدم من هم به وحشت هم عنان رنگ و بو

لیک چون گل دستگاه پر زدن گم کرده ام

گفت و گوی لالم و راه دهن گم کرده ام

چون سپند از بی نواییهای من غافل مباش

ناله واری داشتم در سوختن گم کرده ام