چه سرمه زد به خیالم که بی صدا شده ام

به صد غبار درین دشت مبتلا شده ام

به دامن که زنم دست از او جدا شده ام

جنون به هر بن مویم خروش دیگر داشت

هنور ناله نی ام تا رسم به گوش کسی

به صد تلاش نفس آه نارسا شده ام

قفس به درد که از چاک دل گشود آغوش