بحرم اما در لب ساحل زبان دزدیده ام

نم نچید از اشک مژگان تحیر ساز من

عمرها شد دست از این تردامنان دزدیده ام

گر همه توفان کنم موجم خروش آهنگ نیست

بر سرکوی تو هم یارب نینگیزد غبار

ناله دردی که از گوش جهان دزدیده ام

سایه از بی دست و پایی مرکز تشویش نیست