نیست گوشی کز تپشهای دلم آگاه نیست

ناتوانیها از آن موی میان دزدیده ام

با خیال عارضت خوابم چه سان آید به چشم

حلقه زلف آنچه دارد من همان دزدیده ام

چون جرس از سادگی جنس فغان دزدیده ام

دل ز ضبط آرزو خون شد من از ضبط نفس

او متاع کاروان من کاروان دزدیده ام