عمرها شد در جنون زار طلب برده است پیش

همچو تخم عنکبوت از پای تا سر ریشه ام

نیست تا آبی زند بر آتش بنیاد من

گر نباشد خجلت شغل محبت پیشه ام

ناز چشم آهو از داغ پلنگان بیشه ام

گر نفس در سینه می دزدم صلای جلوه ایست

نیست غافل صورت شیرین ز عجز تیشه ام