درد شد از سرنگونی نشئه در پیمانه ام

موی مجنونم مپرس از طالع ناساز من

می زند گردون به سر چنگ ملامت شانه ام

ناله ها از شرم مطلب داغ دل گردید و سوخت

شوق اگر باقی ست ، هجران جز فسون وصل نیست

شمعها در پرده می سوزم ، دل پروانه ام

صید شوق بسملم بیدل نمی دانم که باز